* Zapraszamy na treningi IAIDO – japońskiej sztuki miecza ! *
* Interesujesz się Japonią, jej kulturą, historią? Chciałbyś spróbować tradycyjnej japońskiej sztuki miecza IAIDO?
* Przyjdź ! Pierwszy trening gratis, bez zobowiązań !
* Nie potrzebujesz żadnego specjalnego ubioru- wystarczy dres, koszulka, ćwiczymy na bosaka.
Jeśli już ćwiczysz sztuki walki, to super – przyjdź ubrany w keikogi (i hakama, jeśli masz).
Jeśli masz już swój bokken (drewniany miecz) lub iaito (miecz metalowy ćwiczebny)- weź ze sobą. Jeśli nie – mamy w naszym Dojo sprzęt dla Ciebie !
* Treningi odbywają się dniach:
– poniedziałki i środy – w godz. 21:20 – 22:20
Szukasz więcej informacji o Iaido Muso Shinden Ryu – czytaj pod zdjęciem !
O Musō Shinden Ryū
Musō Shinden Ryū (夢想神伝流) – co można przetłumaczyć jako „Szkoła boskiego objawienia” lub „Szkoła wizji pochodzącej z boskiego snu” – jest tradycyjną japońską szkołą iaidō, czyli sztuki dobywania miecza.
Za twórcę uważa się Hayashizakiego Jinsuke Shigenobu, żyjącego około 1550 roku. Jego nauki, znane wówczas jako batto-jutsu, zaczęły zyskiwać wpływy około roku 1600. Na podstawie jego metod i filozofii powstało później wiele innych szkół szermierki mieczem (kenjutsu i iaidō).
Życie Hayashizakiego jest jednak dość słabo udokumentowane. Wiadomo, że był pionierem w dziedzinie sztuki dobywania miecza, która z czasem przekształciła się w różne style iaijutsu i iaidō. W XX wieku tradycję tę uporządkował i skodyfikował Nakayama Hakudō (1872–1958), studiujący szkołę Musō Jikiden Eishin Ryū. Potem zaczął używać nazwy Musō Shinden Batto- Jutsu, nadając formom i szkole jej ostateczny kształt i nazwę Musō Shinden Ryū w roku 1933.
O Iaido
Iaidō to japońska sztuka szybkiego dobycia miecza, pokonania (wyimaginowanych) przeciwników i ponownego osadzenia broni w pochwie, przy zachowaniu wyjątkowej czujności i gotowości do kolejnego działania. W praktyce iaidō stosuje się różnego rodzaju ćwiczenia – zarówno fizyczne, jak i techniczne – które pomagają rozwijać precyzję ruchu, świadomość ciała i ducha. Podstawową formą nauki są kata, czyli ustalone sekwencje ruchów. Każde kata pozwala odkrywać i doskonalić określoną zasadę techniczną, fizyczną lub mentalną.
Główne fazy w kata iaidō:
- Nuki-tsuke (抜き付け) – początkowa faza dobycia miecza i wykonania pierwszego cięcia.
- Kiri-tsuke (切り付け) – główne cięcie, mające zakończyć pojedynek.
- Chiburi (血振り) – symboliczne strząśnięcie krwi z ostrza.
- Noto (納刀) – powrót miecza do pochwy w sposób spokojny i kontrolowany.
W większości kata możemy znaleźć też inne elementy:
- Furikaburi (振りかぶり) – uniesienie miecza nad głowę przed cięciem.
- Seme (攻め) – psychiczne „naciskanie” przeciwnika, czyli moment skupionej intencji ataku.
- Metsuke (目付) – stan świadomości wzrokowej i mentalnej – w praktyce sprowadza się to do tego, gdzie i jak kierujemy swój wzrok oraz uwagę podczas wykonywania technik.
- Zanshin (残心) – stan czujnej gotowości po zakończeniu techniki; pełna świadomość sytuacji i przeciwnika.
Struktura nauczania – formy i poziomy
Musō Shinden Ryū jest podzielone na trzy główne serie (den), z których każda reprezentuje inny etap rozwoju ucznia oraz inne aspekty sztuki miecza:
- Shoden (初伝) (co można przetłumaczyć jako „pierwsze przekazanie” lub „nauki wstępne”) – wywodzi się ze szkoły Ōmori Ryū i tak też jest często nazywane.
Obejmuje 12 form (kata) wykonywanych w pozycji seiza (na kolanach). Ta część nauki podkreśla prostotę, spokój i elegancję ruchu.
- Chūden (中伝) – wywodząca się ze stylu Hasegawa Eishin Ryū
Składa się z 10 form wykonywanych z pozycji tate-hiza (półklęczącej). Celem tej serii jest rozwinięcie płynności i naturalności ruchu. - Okuden (奥伝) – czyli „nauki wewnętrzne”.
Dzieli się na dwa zestawy: 8 form suwari-waza (techniki siedzące), 13 form tachi-waza (techniki w pozycji stojącej). Ten etap kładzie nacisk na moc, dojrzałość techniki i pełne zrozumienie ducha iaidō. - W ten sposób Musō Shinden Ryū stanowi harmonijne połączenie prostoty początkującego, płynności średniego etapu i siły zaawansowanego mistrza – odzwierciedlając duchową i techniczną drogę japońskiego miecza.
Aby uporządkować formy w ten sposób, by praktykujący różne szkoły mogli zaczynać od wspólnej bazy form – w roku1968, a następnie w roku 1977 dwie komisje złożone z jedenastu mistrzów miecza stowarzyszonych w Zen Nippon Kendo Renmei (Wszechjapońska Federacja Kendo) połączyło podstawowe techniki różnych szkół koryu w 7, a następnie 10 form (kata). Kilka lat później dodano finalnie jeszcze 2 formy.
Te dwanaście form kata obejmuje niemal cały fundament sztuki iaidō – zawiera około 90% jej podstawowych zasad i ruchów.
W systemie Seitei Iai wyróżnia się cztery formy wykonywane w pozycji siedzącej oraz osiem w pozycji stojącej. Zostały one wybrane jako najbardziej reprezentatywne i skuteczne techniki spośród kilkusetletniej tradycji japońskiego władania mieczem.
Jednak dopiero pogłębiony trening w szkołach koryū – starych, tradycyjnych stylach – pozwala w pełni zrozumieć prawdziwego ducha iaidō i istotę tej sztuki.
Każde z 12 kata Seitei Iai rozpoczyna się i kończy ceremonialnym ukłonem. Jego znaczenie zależy od kontekstu – może wyrażać szacunek wobec przeszłości (dawnych mistrzów), teraźniejszości (nauczyciela i samego miecza) oraz przyszłości tej dyscypliny, czyli uczniów, którzy będą ją kontynuować.
Formy Seitei Iai:
- Mae (前)
- Ushiro (後ろ)
- Ukenagashi (受け流し)
- Tsukaate (柄当て)
- Kesagiri (袈裟切り)
- Morotetsuki (諸手突き)
- Sanpōgiri (三方切り)
- Ganmenate (顔面当て)
- Soetetsuki (添え手突き)
- Shihōgiri (四方切り)
- Sōgiri (総切り)
- Nukiuchi (抜き打ち)
Formy Shoden (初伝) Ōmori Ryū (大森流 )
- Shohattō (初発刀) (rozpoczynający miecz)
- Satō (左刀) (lewy miecz)
- Utō (右刀) (prawy miecz)
- Ataritō (当刀) (celujący miecz)
- Inyōshintai (陰陽進退) (do przodu i do tyłu)
- Ryūtō (流刀) (płynny miecz)
- Juntō (Kaishaku) (順刀) (następujący miecz)
- Gyakutō (逆刀) (przeciwstawny miecz)
- Seichūtō (勢中刀) (mocny miecz w środku)
- Korantō (虎乱刀) (wielka siła tygrysa)
- Gyakute Inyōshintai (Inyoshintai Kaewaza) (逆手陰陽進退) (do przodu i do tyłu)
- Battō (Nukiuchi Batto) (抜刀) (ciągnięcie i uderzenie)
Formy Chūden (中伝) Hasegawa Eishin Ryū (長谷川英信流)
z iai-hiza:
1. Yokogumo (横雲) (boczna chmura)
2. Toraisoku (虎一足) (łapa tygrysa)
3. Inazuma (稲妻) (błyskawica)
4. Ukigumo (浮雲) (płynąca chmura)
5. Yamaoroshi (山颪) (górski wiatr)
6. Iwanami (岩浪) (fala na skale)
7. Urokogaeshi (浪返) (odwrócona łuska)
8. Namigaeshi (鱗返) (zawijająca fala)
9. Takiotoshi (滝落) (wodospad)
z seiza:
10. Nukiuchi (抜刀) (ciągnąć i uderzać)
Formy Okuden (奥伝)
z iai-hiza:
1. Kasumi (霞) (śpiący piorun)
2. Sunekakoi (脛囲) (ochrona piszczela)
3. Shihogiri (四方切) (cięcie w czterech kierunkach)
4. Tozume (戸詰) (czekać przy drzwiach na przeciwnika)
5. Towaki (戸脇) (obok drzwi)
6. Tanashita (棚下) (pod podłogą)
7. Ryozume (両詰) (zachodzące obie strony)
8. Torabashiri (虎走) (bieg tygrysa)
z tachi waza:
1. Yukitsure (行連) (towarzystwo dwóch osób)
2. Tsuredachi (連立)
3. Somakuri (惣巻) (wszystko razem)
4. Sodome (総留) (wszystko zatrzymać)
5. Shinobu (信夫) (całkiem cicho)
6. Yukichigai (行違) (iść w złym kierunku)
7. Sodesuri Gaeshi (袖摺返) (odwrócone wyjące rękawy)
8. Moniri (門入) (iść do bramy)
9. Kabezoi (壁添) (wzdłuż ściany)
10. Ukenagashi (受流) (otrzymywanie i płynne oddawanie)
11. Itomagoi 1, 2, 3 (暇乞) (pożegnać się)